Techniki odwracania uwagi, gdy czujesz nagłe parcie na pęcherz

Nagłe, silne parcie na mocz bywa czasami błędnym sygnałem nerwowym. Pęcherz wysyła intensywny impuls, ale to mózg decyduje, jak na niego zareaguje. Oto, co się dzieje, kiedy zaczynasz panikować:

• mięsnie dna miednicy (podobnie jak reszta ciała) napinają się,
• pęcherz pod wpływem stresu i lęku może zacząć się kurczyć,
• błędny sygnał jest w ten sposób wzmacniany, a ty czujesz się coraz gorzej.

Techniki odwracania uwagi działają na zasadzie oszukiwania mózgu. Jeśli przy nagłym parciu na pęcherz dasz mu bardzo trudne i/lub intensywne zadanie (jak przykładowo obliczenie czegoś), przestanie się skupiać na zadaniach „drugorzędnych” (w tym przypadku na parciu na mocz). Zamiast panikowania wprowadza się w ten sposób kontrolę sytuacji.

Sięgaj po te triki zawsze, gdy parcie na mocz staje się silne, a na horyzoncie nie ma toalety.

Technika numer jeden ro redukcja lęku, który jest głównym „paliwem” dla skurczów pęcherza.

Zatrzymaj się na chwilę (lub po prostu bardzo zwolnij tempo). Skup się wyłącznie na swoim oddechu. Policz powoli do trzech, wciągając powietrze przez nos. Potem licz wolno do pięciu, wypuszczając powietrze ustami. Kontynuuj odliczanie i oddech, aż poczujesz, że najsilniejsza fala parcia mija.

Takie głębokie, kontrolowane oddychanie natychmiastowo aktywuje przywspółczulny układ nerwowy, który jest odpowiedzialny za relaksację. Wysyłasz w ten sposób do mózgu komunikat: „jestem bezpieczna/bezpieczny, nie muszę się spieszyć”.

To fizyczny trik, oparty na mechanizmie zwanym odruchem hamowania skurczu pęcherza. Jest to podstawowa umiejętność nauczana przez fizjoterapeutów uroginekologicznych.

Wykonaj dwa lub trzy bardzo szybkie i maksymalnie mocne skurcze mięśni dna miednicy (jak w ćwiczeniach Kegla), a następnie całkowicie je rozluźnij.

Gwałtowne i intensywne napięcie tych struktur mięśniowych wysyła silny sygnał do rdzenia kręgowego, który z kolei natychmiastowo hamuje skurcz pęcherza. To działa jak hamulec awaryjny dla naglącego skurczu. Pamiętaj jednak, że kluczowe jest całkowite rozluźnienie po krótkim skurczu mięśni – inaczej ten sposób nie zadziała.

Ta technika celowo obciąża mózg, aby odwrócić uwagę od nieprzyjemnych sygnałów.

Wymyśl sobie zadanie, które wymaga dużej koncentracji. Może to być przykładowo odliczanie od 1000 w dół, ale co 7 (993, 986, 979...), co jest zaskakująco trudne. Można też w myślach wymieniać sobie powiedzmy 10 stolic na literę B, 15 nazw roślin na K albo przypominać sobie dokładnie, co się robiło wczoraj o godzinie 15.30.

Angażujesz tym sposobem do pracy korę mózgową odpowiedzialną za myślenie analityczne i logiczne, a to sprawia, że priorytetem staje się zadanie, a nie parcie na mocz.

Jeśli nie logika, to można spróbować wykorzystać fizyczne odwrócenie uwagi.

Ściśnij pięść, wbij paznokieć w kciuk, mocno zaciśnij palce u stóp w butach lub skrzyżuj nogi i ściśnij kolana.

Wprowadzasz dzięki temu konkurencyjny bodziec bólowy lub napięciowy w innej części ciała. Układ nerwowy musi zająć się przetwarzaniem tego nowego, silnego sygnału, co natychmiast obniża intensywność odczuwanego parcia z pęcherza. Jest to idealne wyjście, gdy stoisz i potrzebujesz dyskretnego działania.

Jeśli parcie jest bardzo silne w określonej pozycji, należy ją delikatnie zmodyfikować.

Przenieś ciężar ciała z palców na pięty, spróbuj się lekko kołysać lub delikatnie usiąść na krześle, prostując plecy. Przesuń się do przodu krzesła, lekko rozszerzając lub krzyżując nogi (powoli). Próbuj i szukaj, w końcu trafisz.

Czasem nawet minimalna zmiana ułożenia miednicy lub nacisku na pęcherz i cewkę moczową może złagodzić odczuwane przez ciebie parcie. Kluczowy jest tu jednak powolny ruch – żadnych wstrząsów.

Twoje ciało intuicyjnie podpowiada najgorsze rozwiązania w tej sytuacji. Zapamiętaj zatem trzy ważne zasady.

• Nie biegaj – sprint zwiększa ciśnienie śródbrzuszne, powoduje wstrząsy pęcherza i może tylko nasilić jego skurcz. Idź w stronę WC wolno i spokojnie.
• Nie zaciskaj mięśni cały czas – długotrwałe napięcie dna miednicy może tylko zaszkodzić, doprowadzając do zmęczenia mięśni i utraty kontroli. Pamiętaj o ich rozluźnianiu w drodze do ubikacji.
• Nie myśl tylko o toalecie – poszukując WC, skup się na innym zadaniu (logicznym lub analitycznym). Im mniej o tym myślisz, tym łagodniejszy jest sygnał nerwowy o parciu na pęcherz.

***

Techniki odwracania uwagi to niezbędne narzędzia dla każdego, kto zmaga się z nagłym, niekontrolowanym parciem na mocz. To taka osobista tarcza, która – mimo niesprzyjających okoliczności – daje poczucie kontroli nad sytuacją. Najważniejsze jest zastopowanie paniki i odpowiednie zaangażowanie mózgu (w zadanie lub bodziec), by zyskać na czasie. Pamiętaj jednak, że te triki to tylko pierwsza pomoc, a nie leczenie. Jeśli nagłe parcie na mocz jest częścią twojej codzienności, musisz skorzystać z pomocy specjalistów i wdrożyć odpowiednią terapię. Poprawę jakości życia, poczucie bezpieczeństwa i pewności zapewni ci też w takiej sytuacji dobre zabezpieczenie higieniczne.