Laserowe leczenie nietrzymania moczu – co warto wiedzieć

Laseroterapia w takim przypadku polega na obkurczaniu pochwy. Wprowadza się do środka specjalną głowicę emitującą energię lasera i w sposób kontrolowany podgrzewa tkanki, co prowadzi do pobudzenia procesów regeneracyjnych i stopniowej przebudowy.

Po takim zabiegu (lub częściej po serii zabiegów) można po pewnym czasie uzyskać zwiększenie nawilżenia i napięcia ścian pochwy, co z kolei może przełożyć się na nieco lepsze wsparcie dla cewki moczowej i zmniejszenie objawów inkontynencji wysiłkowej. Dodatkowym zyskiem jest poprawa jakości życia seksualnego.

Warto w tym miejscu jednak podkreślić, że laserowe leczenie nietrzymania moczu nie jest obecnie standardem postępowania. To raczej działanie dodatkowe, o charakterze wspomagającym główną terapię.

Laserowe leczenie inkontynencji bywa rozważane (jako wsparcie podstawowej terapii) w przypadku wysiłkowego nietrzymania moczu w stopniu lekkim oraz u kobiet po menopauzie, z objawami atrofii pochwy. Nie jest to natomiast dobre rozwiązanie u osób z inkontynencją naglącą, przy ciężkich postaciach nietrzymania moczu oraz w przypadku zaawansowanego obniżenia narządów miednicy.

Cała procedura trwa zwykle 15 do 30 minut i wykonywana jest ambulatoryjnie. Pacjentka może odczuwać ciepło lub lekkie mrowienie. Zabieg jest raczej bezbolesny (nie wymaga znieczulenia) i bezpieczny, ale nie całkowicie pozbawiony ryzyka. Możliwe działania niepożądane to między innymi: podrażnienia, obrzęk, upławy.

Przed laseroterapią robi się cytologię oraz ogólne badanie moczu, aby wykluczyć ewentualne infekcje. Zabieg najlepiej wykonać niedługo po miesiączce.

Po zabiegu można od razu wrócić do codziennych aktywności. Zaleca się jedynie przez tydzień (do dwóch) unikanie współżycia, ograniczenie intensywnego wysiłku fizycznego i rezygnację z gorących kąpieli.

Efekty laserowego leczenia inkontynencji są niepewne i nietrwałe. Jeśli następuje poprawa sytuacji (redukcja objawów nietrzymania moczu), dzieje się to nie od razu. Ewentualne zmiany zachodzą stopniowo, można je dostrzec dopiero po upływie kilku/kilkunastu tygodni i cieszyć się nimi tylko przez jakiś czas. Niestety, efekt stosowania laseroterapii pochwy nie jest dożywotni. Aby go utrzymać, trzeba tego typu zabiegi powtarzać. Skuteczność terapii jest dość zmienna i w dużej mierze subiektywna.

Laserowe leczenie nietrzymania moczu może być opcją w wybranych, łagodnych przypadkach inkontynencji, ale nie zastępuje metod o udowodnionej i dobrze udokumentowanej skuteczności. Najlepsze efekty nadal daje podejście łączone, czyli modyfikacja stylu życia i prawidłowe nawyki toaletowe plus fizjoterapia uroginekologiczna, a w razie potrzeby leczenie zabiegowe.

***

Może przynieść poprawę u części pacjentek z lekkim wysiłkowym nietrzymaniem moczu, ale skuteczność jest zmienna i nie tak dobrze udokumentowana jak na przykład w przypadku fizjoterapii czy operacji.

Zwykle od kilku do kilkunastu miesięcy. U wielu kobiet konieczne jest powtarzanie zabiegów, by utrzymać efekt.

Najczęściej nie. Standardowo wykonuje się serię 2-3 zabiegów laserem w odstępach kilku tygodni.

Rzadko. W większości przypadków mowa raczej o zmniejszeniu objawów niż o ich całkowitym ustąpieniu.

Nie. Może mieć zastosowanie tylko przy wysiłkowym nietrzymaniu moczu.

Nie. Fizjoterapia uroginekologiczna pozostaje metodą pierwszego wyboru przy leczeniu inkontynencji.

Nie, ale może obniżać jego skuteczność.

Zazwyczaj nie – w większości przypadków jest to procedura wykonywana prywatnie.

To zależy od sytuacji. Przy lekkich objawach inkontynencji moczowej laser może być opcją, ale decyzję najlepiej podjąć po konsultacji z uroginekologiem i rozważeniu innych metod.