Verpleegkundigen hebben een stem Onze job is luisteren

Gevangen in een netwerk van humanitaire crisissen, chronische aandoeningen en vergrijzing van de bevolking stond een hoog onderschatte kracht van veranderingsmanagers in deze bedrijfstak: Verpleegkundigen.

“Verpleegkundigen en hun werkzaamheden reiken veel verder dan tussenkomen in de gezondheidszorg,” zei Howard Catton, Director Nursing en Gezondheidsbeleid bij de International Council of Nurses (ICN) (Internationale Raad voor Verpleegkundigen. “Zij zijn de link tussen een duurzaam gezondheidssysteem en het dagelijks leven.”

In Frankrijk werken zelfstandige verpleegkundigen zoals Francois Sterpione met leraars, beheerders en ouders samen om ervoor te zorgen dat een jong meisje dagelijks haar injecties voor diabetes worden toegediend. Zijn doel is haar een normaal schoolleven te bezorgen “ zoals elk ander kind.” In Zwitserland, zorgde een jonge verpleegkundige ervoor dat een werkende moeder haar carrière kon hervatten (en haar gevoel van eigenwaarde), door haar wondbehandeling aan haar levensstijl aan te passen.

Als gediplomeerde verpleegkundige is Catton persoonlijk op de hoogte van de benarde toestand waarin verpleegkundigen zich heden ten dage bevinden.

“Verpleegkundigen staan meestal aan de zijde van de patiënt tijdens de ziekte en als het een chronische ziekte is kunnen dit soms ettelijke jaren zijn,” legde hij uit. “Zij staan dikwijls centraal bij de coördinatie van dienstverleningen, helpen patiënten navigeren door de verschillende gezondheidszorgsystemen en zijn regelmatig de sleutel voor de juiste universele gezondheidszorg.”

Daar chronische aandoeningen toenemen, de demografie verandert en gezondheidssystemen worden gedwongen te functioneren met minder geld, minder personeel en minder tijd, meent Catton dat er een internationale verantwoordelijkheid moet bestaan die ervoor zorgt dat deze toegewijde individuen niet enkel vandaag worden ondersteund maar zodanig worden georganiseerd dat ze ook morgen slagen.

“Actuele verslagen tonen een totaal tekort van 17,4 miljoen professionals in de gezondheidszorg, waarvan negen miljoen verpleegkundigen,” zei Catton. “Dus, terwijl rekrutering de ene zijde van de medaille is , is het behoud van de verpleegkundige, de andere zijde. En mijn advies is eenvoudig: waardeer de verpleegkundigen die je hebt.”

Volgens Catton, zullen heel wat verpleegkundigen vroeger dan normaal stoppen met werken omwille van de hoge eisen en de slechte arbeidsomstandigheden. Bovendien vereisen internationale migratie- en mobiliteitsproblemen interculturele bekwaamheid en taalvaardigheid zodat de verpleegkundigen aan meer specifieke patiëntbehoeften kunnen blijven tegemoetkomen.

Catton is van mening dat het beroep van de verpleegkundige sneller zal evalueren dan het systeem van de gezondheidszorg en dat het daarom zodanig moet worden gepositioneerd en ondersteund dat de verpleegkundigen integraal aan hun praktijk kunnen werken in geavanceerde en uitgebreide functies die essentieel zijn voor het leveren van een universele gezondheidszorg.

“Verpleegkundigen moeten de kans hebben zich te ontwikkelen op professioneel, klinisch en carrière vlak; zij moeten op hun werk worden erkend en gerespecteerd; en ze moeten daar tegenover goed worden gecompenseerd (financieel),” benadrukte Catton.“Bovendien hebben de nationale overheden de macht om aan deze eisen tegemoet te komen. Deze factoren spelen dan ook een sleutelrol bij het aantrekken van jong talent rekening houdend met de vermindering van verpleegkundige loopbanen.”

Volgens Catton, reikt de leidende rol van de verpleegkundige verder dan het bed van de patiënt. Hij denkt dat hun rol in belangrijke besluitvormingsorganen cruciaal is als het gaat over lokale en mondiale gezondheidsbelangen.

“Enkele weken geleden hoorde ik een verpleegkundige spreken over de betrokkenheid van de verpleegkundige (of het gebrek hieraan) bij rampenbestrijding. Blijkbaar waren de verpleegkundigen een deel van het opruim team maar was er geen overleg met de verpleegkundigen over hoe het geheel van de prestaties zouden moeten worden gecoördineerd,” Catton legde uit “Het excuus, zoals de verpleegkundige het omschreef, was dat het bestuur hen niet had uitgenodigd omdat het steeds al zo was geweest.
Daarnaast verwachtten de verpleegkundigen – druk bezig met hun interventies op het terrein – de nodige ondersteuning van hun organisatie om te worden betrokken bij deze beslissende discussies.”

Catton hoefde hierover helemaal niet na te denken.

“Verpleegkundigen zijn van cruciaal belang om een communautaire infrastructuur opnieuw op te bouwen en zij weten uit ervaring uit eerste hand wat het betekent ontwikkeling op lange termijn en kennen de inspanningen die moeten worden geleverd bij het opruimen na een ramp,” zei hij. “Met fris leiderschap aan het roer van de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO), kijk ik er naar uit om in deze arena vooruitgang te boeken. Historisch was het een uitdaging binnen deze organisatie een stem van de verpleegkundige te hebben, maar met de benoeming van een leider in de WGO, die verpleegkundige is, ziet de toekomst er rooskleurig uit.”

Koester uw verpleegkundige relaties

Voor Catton, is het fundamenteel te werken met en voor verpleegkundigen. Of het nu een zakelijke samenwerking is, een coalitie of gewoon spreken en luisteren naar hun problemen en uitdagingen die zij in hun dagelijkse praktijk ondervinden, hij vindt dat werken met hen als bondgenoten volledig begrijpen is hoe de gezondheidszorg is georganiseerd en wordt afgeleverd en hoe de belemmeringen en de beste oplossingen kunnen worden geïdentificeerd.

“De tijd van hiërarchie in de gezondheidszorg is al lang voorbij,” zei Catton.

Volgens Catton, kan de toekomst van de gezondheidszorg zich geen politieke spelletjes veroorloven. Verpleegkundigen zijn partners in de verzorging en zij hebben een stem. Onze job is naar hen luisteren.