To jest wyrób medyczny. Używaj go zgodnie z instrukcją używania lub etykietą.
Torbiel korowa nerek - HARTMANN Polska

Torbiele nerek – przyczyny, objawy, leczenie

19.01.2024

Torbiele nerek są dość powszechne – zwłaszcza u starszych osób. Z wiekiem ryzyko ich wystąpienia zwykle wzrasta. W większości przypadków tego typu zmiany są łagodne,
a rokowania dobre. Jakie są przyczyny powstawania torbieli nerek, objawy oraz możliwości leczenia?

Torbiel nerkowa to przestrzeń w nerce, która jest otoczona cienką warstwą tkanki
i wypełniona płynem (najczęściej) lub gazem
. Występuje w wielu rozmiarach i kształtach,
a jej obecność może być spowodowana różnymi czynnikami, w tym również dziedzicznymi.

Ogólny podział wyróżnia torbiele nerkowe proste i złożone. Proste z reguły nie są groźne
i poddaje się je jedynie obserwacji. Tego rodzaju zmiany diagnozowane są u zdecydowanej większości chorych. Torbiele złożone poddawane są najczęściej dalszej diagnostyce, która decyduje o sposobie leczenia.

Torbiele nerek mogą być umiejscowione w warstwie korowej narządu lub w rdzeniu nerki. Torbiel korowa nerek może dodatkowo obejmować przestrzeń poza organem.

Przyczyny torbieli nerkowych

Za część torbieli odpowiedzialne są czynniki genetyczne. Zespół dorosłych torbieli nerkowych (ADPKD) jest najczęstszą genetyczną przyczyną torbieli nerek. ADPKD dziedziczy się w sposób autosomalny dominujący, co oznacza, że wystarczy, aby jedno
z rodziców przekazało zmutowany gen, by choroba mogła się rozwinąć.

Choroby takie jak między innymi mukowiscydoza czy rdzeniowy zanik mięśni również mogą sprzyjać powstawaniu torbieli. Osoby z niewydolnością nerek, zwłaszcza wymagające hemodializy lub przeszczepu nerki, muszą liczyć się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju torbieli nerkowych.

Jednym z powszechnych czynników warunkujących powstawanie torbieli nerek jest też zaawansowany wiek. W miarę upływu lat naczynia krwionośne w nerkach mogą ulegać uszkodzeniom, prowadząc do powstawania torbieli. Zmiany tego typu związane z wiekiem zazwyczaj są proste i bezobjawowe.

Dodatkowo warunkiem sprzyjającym ich powstawaniu są zakażenia, urazy lub nadmierna aktywność hormonów antydiuretycznych. Hormony te regulują gospodarkę wodną organizmu, a ich nadmiar może wpływać na rozwój torbieli nerkowych.

Torbiel nerek – objawy

Obecność niewielkich torbieli nerkowych zazwyczaj jest bezobjawowa. O ich istnieniu pacjent dowiaduje się najczęściej przypadkowo – podczas badań obrazowych wykonywanych z innego powodu. W przypadku większych torbieli lub tych o bardziej złożonej formie można zaobserwować różne symptomy: ból w okolicy nerek, krwiomocz, wysokie ciśnienie krwi, nawracające infekcje dróg moczowych, obrzęki. Objawy torbieli nerkowych mogą być różne w zależności od liczby torbieli, ich rozmiaru, lokalizacji i wpływu na funkcję nerek.

Torbiel na nerce – leczenie

Leczenie poprzedza dokładna diagnoza. Tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny lub badanie USG pozwalają na zobrazowanie torbieli nerki. Pomocne są również badania laboratoryjne mogące wykazać obecność krwi w moczu. Oznaczenie poziomu kreatyniny
i azotu mocznikowego może również dostarczyć informacji na temat funkcji nerek.
W niektórych przypadkach lekarz decyduje się na pobranie próbki tkanki nerkowej w celu dokładniejszej oceny natury torbieli (biopsja nerek jest jednak stosunkowo rzadko wykorzystywana w diagnostyce torbieli nerkowych).

Terapia zależy od wielu czynników, takich jak rodzaj torbieli nerki, jej rozmiar, lokalizacja, obecność objawów oraz ewentualne powikłania. W wielu przypadkach torbiele nerkowe nie wymagają specyficznego leczenia, jednak w niektórych sytuacjach, zwłaszcza gdy torbiele powodują objawy lub prowadzą do powikłań, może być konieczne zastosowanie określonych procedur medycznych...

  • Leczenie farmakologiczne – leki na torbiele nerek umożliwiają kontrolowanie objawów lub zmniejszenie rozmiaru zmian.
  • Punkcja torbieli nerkowej – polega na nakłuciu torbieli za pomocą cienkiej igły,
    a następnie wypompowaniu płynu. Ta procedura może być stosowana w przypadku dużych torbieli nerek, które powodują objawy bólowe.
  • Skleroterapia – zabieg, podczas którego do torbieli wprowadza się substancję sklerotyzującą (często jest to 95% etanol), która powoduje zrost torbieli i zapobiega jej ponownemu wypełnianiu się płynem.
  • Procedury chirurgiczne – obejmują usunięcie torbieli nerek. Procedury te są stosowane dość rzadko.
  • Leczenie przyczynowe – jeśli torbiele są związane z innymi chorobami, takimi jak na przykład przewlekła choroba nerek, leczenie koncentruje się na zwalczaniu przyczyny danego schorzenia.

Ważne jest, aby każde postępowanie lecznicze było dostosowane do indywidualnej sytuacji chorego. Pacjenci z torbielami nerkowymi powinni regularnie kontrolować swój stan zdrowia u specjalisty i ściśle przestrzegać jego zaleceń. Gdy pęknie torbiel na nerce potrzebna jest natychmiastowa pomoc lekarska.

Niestety nie istnieje żadna specyficzna profilaktyka torbieli nerkowych, zwłaszcza jeśli są one spowodowane czynnikami genetycznymi lub wrodzonymi. Jest jednak kilka ogólnych zaleceń, które mogą pomóc w utrzymaniu zdrowia nerek i zmniejszeniu ryzyka rozwoju torbieli. Należą do nich: regularne badania kontrolne, zachowanie zdrowego stylu życia, prawidłowa podaż płynów, kontrola ciśnienia krwi, unikanie nadmiernego stosowania leków przeciwbólowych (zwłaszcza z grupy NLPZ) oraz ograniczenie spożycia kofeiny i napojów energetycznych.

Czytaj także:

Źródła: