Nietrzymanie stolca może wynikać z uszkodzeń rdzenia kręgowego lub nerwów obwodowych. Wszelkie zmiany w odcinku lędźwiowo-krzyżowym, takie jak dyskopatia, urazy czy stenoza kręgosłupa, mogą zaburzać funkcjonowanie zwieraczy odbytu. Schorzenia te prowadzą do osłabienia przekazu nerwowego, co skutkuje utratą kontroli nad wypróżnianiem. Sytuacja wygląda podobnie w przypadku mielopatii szyjnej lub lędźwiowej, szczególnie gdy dochodzi do ucisku rdzenia kręgowego lub w razie uszkodzenia nerwów krzyżowych (S2-S4). Badania pokazują, że może ono powodować neuropatyczne nietrzymanie stolca, czyli niezdolność do odczuwania potrzeby defekacji i brak kontroli nad zwieraczami.
Leczenie zależy od przyczyny i stopnia uszkodzenia nerwów. W łagodniejszych przypadkach stosuje się rehabilitację, elektrostymulację mięśni dna miednicy oraz leki regulujące pracę jelit. W poważniejszych sytuacjach, gdy dochodzi do znacznego ucisku na nerwy, konieczna może być operacja odbarczająca rdzeń kręgowy lub stabilizująca kręgosłup.